Perder a lingua é un espectáculo de danza e música que interactúa coa videocreación para construír unha peza conceptual e sinestésica. Sobre o escenario créase un dispositivo vivo que percorre o proceso de construción da nosa lingua: dende os primeiros esforzos da gorxa por articular sons e comunicarse, ata o momento de plenitude no que compartir a palabra se converte nun acto de celebración da cultura e da identidade común.
A proposta parte da idea de que lingua e paisaxe forman unha simbiose perfecta: as formas do relevo crean vocabulario, a lingua dálle nome ao territorio e garda a historia, a memoria e o coñecemento colectivo dunha comunidade. Perder a lingua sería, así, perder tamén a paisaxe, o pasado compartido e o futuro posible.
En escena, o corpo de Eva Comesaña, a música en directo de Rubén Fernández e as imaxes de Eva Antelo constrúen ondas sonoras, coreográficas, visuais e lumínicas que se contaminan entre si. A crítica define a peza como “unha onda sonora e enerxética que tamén nos prende a nós” e subliña a forza do implícito e a sutileza coa que nos atrapa e sacode.